II F 4

II F 4 NUMENIUS fr. 2 Leemans [ap. EUSEB. praep. evang. XIV 5, 12-6, 4 pp. 729 C-731 B]:
ὁ δ' Ἀρκεσίλαος Θεόφραστον ἴσχει καὶ Κράντορα τὸν Πλατωνικὸν καὶ Διόδωρον, εἶτα Πύρρωνα, ὧν ὑπὸ μὲν Κράντορος πιθανουργικός, ὑπὸ Διοδώρου δὲ σοφιστής, ὑπὸ δὲ Πύρρωνος ἐγένετο παντοδαπὸς καὶ ἴτης καὶ οὐδέν. (13) ὅ〈θεν〉 καὶ ἐλέγετο περὶ αὐτοῦ ᾳ)δόμενόν τι ἔπος παραγωγὸν καὶ ὑβριστικόν˙
[7] πρόσθε Πλάτων, ὄπιθεν [δὲ] Πύρρων, μέσσος Διόδωρος.
[8] [cf. Ariston Stoicus fr. 343 S.V.F. I p. 77] Τίμων δὲ [fr. 31 Diels] καὶ [9]ὑπὸ Μενεδήμου [cf. III F 22] τὸ ἐριστικόν φησι λαβόντα ἐξαρτυθῆναι, εἴπερ γε δή φησι περὶ αὐτοῦ˙
[11] τῇ μὲν ἔχων Μενεδήμου ὑπὸ στέρνοισι μόλιβδον
θεύσεται ἢ 〈'ς〉 Πύρρωνα τὸ πᾶν κρέας ἢ Διόδωρον.
(14) ταῖς οὖν Διοδώρου, διαλεκτικοῦ ὄντος, λεπτολογίαις τοὺς λογισμοὺς τοὺς Πύρρωνος καὶ τὸ σκεπτικὸν καταπλέξας διεκόσμησε λόγου δεινότητι τῇ Πλάτωνος φλήναφόν τινα κατεστωμυλμένον καὶ ἔλεγε καὶ ἀντέλεγε. [. . .]. (XIV 6,4) μετασχὼν [scil. Arcesilaus] μὲν Διοδώρου εἰς τὰ πεπανουργημένα πιθάνια ταῦτα τὰ κομψά, ὡμιληκὼς δὲ Πύρρωνι [. . .] οὕτως μὲν δὴ ἔνθεν καταρτυθείς, πλὴν τῆς προσρήσεως, ἐνέμεινε Πυρρωνείως τῇ πάντων ἀναιρέσει.
DIOG. LAERT. IV 33:
ἀλλὰ καὶ τὸν Πύρρωνα κατά τινας ἐζηλώκει [scil. Arcesilaus] καὶ τῆς διαλεκτικῆς εἴχετο καὶ τῶν Ἐρετρικῶν ἥπτετο λόγων, ὅθεν καὶ ἐλέγετο ἐπ' αὐτοῦ ὑπ' Ἀρίστωνος [fr. 343 S.V.F. I p. 77]˙
πρόσθε Πλάτων, ὄπιθεν Πύρρων, μέσσος Διόδωρος.
καὶ ὁ Τίμων ἐπ' αὐτοῦ φησιν οὕτως [fr. 31 Diels]˙
τῇ γὰρ ἔχων Μενεδήμου ὑπὸ στέρνοισι μόλυβδον
θεύσεται ἢ Πύρρωνα τὸ πᾶν κρέας ἢ Διόδωρον.
καὶ διαλιπὼν αὐτὸν ποιεῖ λέγοντα [fr. 32 Diels]˙
νήξομαι εἰς Πύρρωνα καὶ εἰς σκολιὸν Διόδωρον.
SEXT. EMP. pyrrh. hypot. I 33, 234:
ἔνθεν καὶ τὸν Ἀρίστωνα [fr. 344 S.V.F. I p. 77] εἰπεῖν περὶ αὐτοῦ [scil. Arcesilae]˙
πρόσθε Πλάτων, ὄπιθεν Πύρρων, μέσσος Διόδωρος,
διὰ τὸ προσχρῆσθαι τῇ διαλεκτικῇ τῇ κατὰ τὸν Διόδωρον, εἶναι δ' ἄντικρυς Πλατωνικόν.